Historia Porsche 911 Targa rozpoczęła się w połowie lat 60. Model wyróżniał się zdejmowanym panelem dachu, charakterystycznym pałąkiem i panoramiczną tylną szybą. Sama nazwa „Targa” nawiązuje do legendarnego wyścigu Targa Florio, w którym Porsche odnosiło liczne sukcesy.
Targa nie była typowym coupé ani klasycznym kabrioletem. Stworzyła własną kategorię i z czasem stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych wersji 911.
W 1987 roku była już prawdziwą ikoną. Za tylną osią pracował sześciocylindrowy bokser o pojemności 3,2 litra, chłodzony powietrzem i sterowany układem Bosch Motronic. W europejskiej specyfikacji rozwijał około 231 KM, oferując liniowe oddawanie mocy, charakterystyczny dźwięk i bezpośrednią reakcję na gaz.
To trwała jednostka, ale po latach wymaga szczególnej uwagi. Najczęściej sprawdza się wycieki oleju, prowadnice zaworowe, układ zapłonowy i ogólną szczelność silnika.
A co z zawieszeniem?
Z przodu zastosowano kolumny typu McPherson, z tyłu niezależne wahacze, a zamiast klasycznych sprężyn – drążki skrętne współpracujące z amortyzatorami i stabilizatorami.
Takie rozwiązanie zapewnia świetne wyczucie drogi, ale wymaga prawidłowego ustawienia i dobrego stanu wszystkich elementów. Zużyte tuleje, amortyzatory, sworznie, drążki kierownicze czy łożyska kół mogą sprawić, że samochód zacznie pływać, reagować nerwowo na koleiny lub zachowywać się nieprzewidywalnie w zakrętach.
Ze względu na tylnosilnikową konstrukcję przednia oś jest stosunkowo lekka. Przy wyższych prędkościach aerodynamika nadwozia może ją dodatkowo odciążać, przez co przód zaczyna sprawiać wrażenie lżejszego, a układ kierowniczy staje się mniej stabilny. Właśnie dlatego prawidłowa geometria, wysokość zawieszenia i stan elementów aerodynamicznych mają w klasycznym 911 tak duże znaczenie.
W klasycznym 911 samo założenie nowych amortyzatorów często nie wystarcza – całe zawieszenie trzeba traktować jako jeden układ.
Targa ma też nieco mniejszą sztywność nadwozia niż wersja z pełnym dachem. Dlatego szczególnie ważne jest sprawdzenie progów, punktów mocowania zawieszenia, rury drążków skrętnych, uszczelek i mechanizmu dachu.
Skąd określenie „Widowmaker”?
Przydomek „Widowmaker”, czyli „twórca wdów”, kojarzony jest z najbardziej wymagającymi Porsche 911 tej epoki.
Na tę reputację wpłynęły tylne położenie silnika, specyficzny rozkład masy, wysokie osiągi oraz brak systemów stabilizacji i kontroli trakcji.
Podczas szybkiego pokonywania zakrętu gwałtowne odjęcie gazu może przenieść obciążenie na przednią oś. Tylne koła tracą wtedy część przyczepności, a ciężki tył samochodu może zacząć wyprzedzać przód.
Nie oznacza to, że klasyczna Targa jest niemożliwa do opanowania. Wymaga po prostu świadomego prowadzenia, płynnej pracy kierownicą i gazem oraz sprawnego, prawidłowo ustawionego zawieszenia.
Właśnie tę Targę wybraliśmy jako bazę naszego kolejnego projektu w Restomotive.
Chcemy zachować jej autentyczność i mechaniczny charakter, podkreślić najmocniejsze strony, poprawić słabsze punkty konstrukcji i przywrócić jej stan, w którym każda przejażdżka znów będzie wyjątkowym wydarzeniem.
Przed nami dużo pracy, ciekawych decyzji technicznych i niespodziewanych odkryć. Krok po kroku będziemy pokazywać cały proces – od demontażu aż do chwili, gdy ten chłodzony powietrzem klasyk ponownie wyjedzie na drogę.